wracam z muzyką na dłoni
do róży mojej doli w niedoli
wracam do twoich źrenic
odmierzających nas kamienic

i rozświetla mi dal
księżyca blada twarz
a tuż za mną mój anioł stróż

i już więcej nikogo
nie dopuszczam do steru
chociaż płynę
małą łódką z papieru